Meer weten? Neem contact met me op.

Don de Haan (Projectleider)

06-53614213
d.dehaan@optimalesamenwerking.nl
Portfolio Don de Haan

Gaming?

19-1-2016 - Don de Haan

Deze blog werd geschreven door oud collega Remco Bijl

‘A picture is worth a thousand words. A game is worth a thousand pictures’ (R.D Duke, 1974)

De klassieke wijze van onderwijs heeft als uitgangspunten kennis (vaardigheden) voorschrijven en overdragen van docent naar student middels eenrichtingsverkeer. Onze huidige maatschappij sluit echter allang niet meer aan bij deze klassieke wijze van onderwijs en wordt alsmaar ‘kritischer en individualistischer’. Technologische innovaties verschaffen de mogelijkheid om hierop te anticiperen. Nieuwe onderwijsvormen zoals elektronische leeromgevingen, online colleges en gaming worden steeds belangrijker en breder toegepast. Vooral gaming lijkt in eerste instantie een vreemde combinatie met onderwijs. Onderwijs is toch geen spelletje!? Gaming komen we echter meer en meer tegen in het onderwijs. Termen als spelletjes en simulaties (games and simulations) of nog mooier; serious gaming and applied gaming hebben toegang tot bijna iedere onderwijsinstelling gevonden. Met ICT of zonder ICT, standaard of maatwerk. Het wordt zo allemaal niet gemakkelijker. Duidelijk is dat er allerlei verschillende mogelijkheden, combinaties en versies van games mogelijk zijn. Laten we ten behoeve van elkaars begrip hier allereerst gaming nader definiëren. Vervolgens wil ik dieper ingaan op de vraag: Wat zijn dan de kernuitgangspunten van gaming waardoor het van toegevoegde waarde is?

Het uiteindelijke doel van gaming in onderwijs blijft nog altijd kennis en vaardigheden ontwikkeling. Echter, de wijze waarop dit gebeurt verschilt van de klassieke wijze van onderwijs. Het uitgangspunt van gaming is ‘learning by doing’ waardoor kennis (hopelijk) beter blijft hangen. Gaming is gebaseerd op de intrinsieke motivatie van de mens. Men verkrijgt inzicht in de theorie door de theorie in praktijk te brengen. De essentie bij elke game is dat de spelers verschillende rollen en doelen hebben. De specifieke context en regels van de game vormen het kader waarbinnen de spelers acteren. De spelers zijn in de gelegenheid te oefenen met een ‘andere ik’ in een veilige omgeving. Goed en fout zijn niet van belang in deze veilige omgeving. Acties en beslissingen hebben geen consequenties voor de werkelijkheid. Dit alles geeft de speler de mogelijkheid de grenzen van zijn eigen leren te verleggen. Een juist ontwikkelde game is een representatieve weergave van de werkelijkheid. Hierdoor kunnen de betrokkenen, speler en docent, de werkelijkheid (beter) begrijpen en aannames of voorspellingen doen over huidige of toekomstige situaties. Een game helpt de betrokkenen betekenis te verlenen aan de dynamiek die plaatsvindt en om die dynamiek te verklaren. De gedeelde context en situatie geven de mogelijkheid de leerervaring gezamenlijk te interpreteren en te vertalen naar de werkelijkheid. Hiermee verkrijgt men inzicht in het gedrag van de spelers en de uitkomsten van de game.



De mogelijkheden van ieders fantasie zijn velen malen groter dan men in werkelijkheid kan bedenken. Wanneer je als mens de vrijheid krijgt, dan zijn deze mogelijkheden onbeperkt. Spelen geeft de mens deze vrijheid. Als kind ontdek je spelenderwijs de wereld. Spelen is normaal menselijk gedrag. Wij zijn de ‘homo ludens’, de spelende mens. Ben jij ook een spelende mens?